Wysoką pozycję Warszawy podtrzymuje silny wzrost gospodarczy i zaufanie inwestorów. Polska ma niestałe członkostwo w Radzie Bezpieczeństwa ONZ, ale w kolejnych latach w porównaniu z innymi krajami negatywnie będzie wpływało na jej pozycję starzenie się społeczeństwa i zmniejszanie się populacji. W Indeksie Mocy Państw 2018 zajmujemy 26. miejsce na 168 krajów, uzyskując 0,66 pkt, i w rankingu znaleźliśmy się tuż za Tajlandią, Argentyną i Nigerią. Bezpośrednio za Polską znalazły się Kazachstan, RPA, Norwegia i Ukraina, a dalej Wietnam, Holandia czy Iran.

Począwszy od 1991 r., widoczny jest wyraźny wzrost znaczenia naszego kraju (co odzwierciedla awans z miejsca 33. na 26.), ale w tym roku wynik jest taki sam jak w poprzednim. W latach 2014–2015 było lepiej: zajmowaliśmy 24. miejsce, dzięki temu, że kraje rozwijające się miały mniejsze gospodarki i populacje w porównaniu do reszty świata.

Polska, niegdyś będąca peryferiami, przechodząca przez czas półperyferii, czyli państwa, które tylko przez skuteczność dyplomatyczną i sieć powiązań gospodarczych jest w stanie raz na jakiś czas odgrywać ważną rolę na świecie, chce zostać średnią potegą (middle power). Dzięki takiemu ujęciu nasz kraj zyskiwałaby w warstwie opisowej status wskazujący na rolę lidera w swoim regionie.